NOTES OF ART στο BOOZE (έργα)

Μερικές σκέψεις με αφορμή το graffiti του Πολυτεχνείου.

Πριν από μερικούς μήνες γυρίζοντας στο σπίτι, βράδυ, είδα δύο αγόρια να ζωγραφίζουν ένα graffiti  στους τοίχους ενός εγκαταλελειμμένου(;) βιοτεχνικού κτιρίου στη γειτονιά μου.  Σταμάτησα και τους καμάρωνα.

Την επόμενη μέρα φρόντισα να περάσω από τον ίδιο δρόμο για να δω το αποτέλεσμα της δουλειάς τους και χάρηκα πραγματικά γιατί η δουλειά τους έδωσε χρώμα στη θλιβερή όψη του κτιρίου αυτού.

Επίσης χάρηκα όταν κάποια άλλα παιδιά έκαναν graffiti  στον πλαϊνό τοίχο του σπιτιού μου που συνορεύει με ένα παρκάκι.

Δεν χαίρομαι όμως που κάποιοι έχουν γεμίσει τον μπροστινό τοίχο του σπιτιού μου με κακόγουστα και κακογραμμένα συνθήματα οπαδικού περιεχομένου.

Το graffiti  είναι μια μορφή τέχνης. Μερικές φορές η τέχνη ενοχλεί και προκαλεί. Αυτό δεν είναι κακό. Κακό είναι όταν η τέχνη προσβάλει βάναυσα.

Δεν προσβάλει, αντίθετα στολίζει, όταν γίνεται σε κτίρια που δεν έχουν αρχιτεκτονική και ιστορική σημασία. Και υπάρχουν πολλά σχετικά έργα μέσα στην Αθήνα που μας κάνουν υπερήφανους.

Στην περίπτωση του πολυτεχνείου η προσβολή είναι πολλαπλή. Προσβάλλεται η ιστορικότητα  και ο συμβολισμός του κτιρίου, αλλά προσβάλλεται και η αισθητική.   Αυτή η τεράστια «μαυρίλα» μου φέρνει στο μυαλό μια άλλη «προσβολή» που υπέστη το κτίριο αυτό, την φωτιά του Νοέμβρη του ’93.

Το συγκρότημα των κτιρίων του Πολυτεχνείου έχει υποστεί πολλούς βανδαλισμούς στο όνομα της ελευθερίας της έκφρασης και του αγωνιστικού συμβολισμού του.

Ένα σύμβολο, όμως, το διατηρούμε και το προστατεύουμε. Δεν το προσβάλουμε.

Προσβολή για το Πολυτεχνείο είναι και η εικόνα του πεζοδρομίου της Στουρνάρη με τους χρήστες, που δεν διστάζουν να κάνουν χρήση «εν μέση οδώ»,  τους εμπόρους των ναρκωτικών και τους μικρεμπόρους των λαθραίων τσιγάρων.

Η δημιουργία του τεράστιου αυτού γκράφιτι ήρθε να συμπληρώσει και να αμαυρώσει (στην κυριολεξία) περισσότερο την ήδη βεβαρυμένη εικόνα του ιστορικού κτιρίου.  

NOTES OF ART

NOTES OF ARTS | Group Exhibition

Σκοπός της έκθεσης είναι η ανάδειξη του πλουραλισμού των καλλιτεχνικών προθέσεων, στυλ και μέσων που διέπουν την τέχνη σήμερα.
19 καλλιτέχνες με περισσότερα από 25 έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, (in – situ) εγκαταστάσεων, σχεδίου, φωτογραφίας, ψηφιδωτών και video συν- διαλέγονται αποκλειστικά με τον χώρο δημιουργώντας ένα σκηνικό συνύπαρξης αλλά και αντιπαράθεσης μεταξύ περιεχομένων, υλικών και μέσων.

Στην έκθεση συμμετέχουν οι εικαστικοί:

Alfredo PECUAN 
Αλεξία ΜΑΡΟΥΛΗ 
Αννέτα ΨΑΡΡΟΥ 
Ανθή ΔΑΟΥΤΑΚΗ 
Blanca AMEZKUA 
Γιάννης ΓΙΓΟΥΡΤΑΚΗΣ
Δόμνα ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ
Ηρακλής ΚΟΠΙΤΑΣ
Ιωάννης ΜΩΡΗΣ
Καίτη ΧΑΛΙΟΡΗ
Καίτη ΠΑΡΤΑΛΗ
Κατερίνα ΞΑΡΧΟΠΟΥΛΟΥ
Κλεοπάτρα ΤΣΑΛΗ
Παναγιώτης ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ
Μαρία ΣΕΒΑΣΤΑΚΗ
Sanja PERCIC/
Σοφία ΤΣΙΑΜΗ
Tanacross ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ.
Σχεδιασμός και επιμέλεια: Στέλλα Μπολωνάκη 

Ελληνοτουρκική έκθεση φιλίας στην Ίμβρο

1-5 Ιουλίου 2014 

Σκέψεις για την έκθεση «Απουσία» της Καίτης Παρτάλη

Από τη Βιβή Τουρόγιαννη, στο blog της "Αλλέστα"

Η συνάδελφος Καίτη Παρτάλη εξέθεσε έργα ζωγραφικής και εγκαταστάσεις στον πολύ όμορφο χώρο του BooArtCafé (Σαρρή 21 στου Ψυρρή), από τις 29.4 έως τις 9.5.2014. «Απουσία» το θέμα της έκθεσης, την οποία η Καίτη αφιέρωσε στον αγαπημένο της σύζυγο, ένα χρόνο μετά το θάνατό του.

Ώριμη η δουλειά της, υπηρετεί το φορτισμένο συγκινησιακά θέμα με καθαρότητα και ευαισθησία. Χωρίς φλυαρίες, χωρίς περιττά διακοσμητικά σχόλια, με χρώματα θαμπά, γεώδη, η ζωγράφος δημιουργεί σκηνικά φυγής και λιτά, θλιμμένα εσωτερικά όπου πλανώνται ερωτηματικά αναπάντητα. Η δυναμική, γρήγορη και σίγουρη πινελιά, το στέρεο σχέδιο και η ισορροπία στη σύνθεση των επί μέρους στοιχείων καταλήγουν σε ευκρινή και εύληπτα αποτελέσματα. Όλα τα έργα μιλούν για απουσία·άλλοτε ψιθυριστά (οι εφημερίδες οι αφημένες στην καρέκλα, η σκοτεινή, στατική φιγούρα μπρος στο γρήγορο, κατακόκκινο αυτοκίνητο) και άλλοτε κραυγάζοντας, όπως ο τραγικά εύγλωττος πίνακας με το άδειο πουκάμισο, η απορημένη έκφραση των ματιών στην αυτοπροσωπογραφία της, το πορτραίτο του συζύγου της.

Η Καίτη Παρτάλη δεν είναι επαγγελματίας ζωγράφος. Εμείς όμως, που παρακολουθούμε εδώ και χρόνια τη δουλειά της, ξέρουμε ότι με «επαγγελματική» επιμονή διαρκώς βελτιώνει την τεχνική της και εμπλουτίζει τη θεματολογία της. Η προσπάθειά της αποδίδει καρπούς: έχει κατορθώσει να κατακτήσει μια προσωπική, αναγνωρίσιμη εικαστική γραφή που αναδεικνύεται στις πρόσφατες ζωγραφικές δημιουργίες της.

Οι εικαστικές αναζητήσεις της Καίτης δεν εξαντλούνται στις δύο διαστάσεις. Όπως ανέφερα και πιο πάνω, στην πρόσφατη έκθεσή της υπήρχαν εγκαταστάσεις – κυριολεκτικά – συγκλονιστικές, οι οποίες με αφοπλιστική θεατρικότητα έδιναν εικόνες σπαρακτικές. Τα κρεμασμένα πουκάμισα με φόντο τις οικογενειακές φωτογραφίες, οι γραβάτες στο πάτωμα, τα αφημένα στην άκρη παπούτσια… Ομοιώματα απουσίας, κατάθεση μνήμης. Με εντιμότητα και αγάπη.

Αθήνα, 11.5.2014

ΒΙΒΗ ΤΟΥΡΟΓΙΑΝΝΗ

"Απουσία" (1η ατομική έκθεση Καίτης Παρτάλη)

Με απρόσμενη επιτυχία από πλευράς προσέλευσης επισκεπτών έληξε χθες το βράδυ η πρώτη ατομική έκθεση μου με τίτλο "Απουσία" που ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του αγαπημένου μου συζύγου, που αύριο συμπληρώνεται ένας χρόνος από την απώλεια του.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσοι ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση μου και με τίμησαν με την παρουσία τους.

Ευχαριστώ επίσης την Φωτεινή και τον Κώστα του BOO ART CAFE-BAR για την φιλοξενία τους στον υπέροχο αυτό χώρο.

Ακόμη ευχαριστώ τη Στέλλα Μπολωνάκη για την στήριξη της στην υλοποίηση της έκθεσης αυτής και στο Λεόντιο Πετμεζά που έντυσε με το ζεστό και μεστό λόγο του τα εγκαίνια.

Για όσους δεν είδαν την έκθεση, αλλά και για όσους θα ήθελαν να θυμηθούν στιγμές της παραθέτω μια σειρά φωτογραφίες από τα εγκαίνια, αλλά και φωτογραφίες των έργων που εκτέθηκαν.

60x60cm

60x80 cm

60x60cm

50x50cm

50x50cm

60x60cm

50x100cm

60x80cm

38x46 cm

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.